Rome, zomer 1966
Help je me de tv naar beneden te dragen ?
Ik studeer.
Twee minuten. Alsjeblieft.
Binnen enkele dagen heb ik 't examen.
Vraag 't aan Nicola, hij is bij Carlo.
Oké, ik vraag 't aan Nicola.
Natalino Sapegno, “Historisch Overzicht...” Wie is dat ?
De prof van Italiaanse literatuur.
Is hij bekend ? - Nogal.
Leg je 't bij hem af ? - Bij 'n assistent.
Weten zij wel met wie
ze te doen hebben ?
Je eindwerk van 't middelbaar is verschenen in de kranten.
Je moet 't examen bij hem afleggen.
Als hij ziet dat je 'n genie bent,
geeft hij je misschien 'n beurs.
Als je wilt, praat ik met hem.
Jij praten met Sapegno ?
Ik ben niet beschaamd.
Jij niet, maar ik wel.
Meer kan ik niet doen...
Wanneer vertrekken jullie naar Noorwegen ?
Na de examens. Ik ken er mensen.
Misschien zijn er meisjes zo oud als jullie.
Praat erover, dat is hun specialiteit.
Papa... - Ja, de deur.
Ik heb 'n speciale opdracht voor jullie. Tof, we wilden net 'n pauze inlassen.
Ik laat ze open...
Nicola, heb jij de sleutels ? - Ja.
Je weet maar nooit...
Ik doe wel open.
We zetten haar erop. Erin gaat ze schuiven.
Zachtjes.
We maken haar vast, niet ? - Doe ik wel.
Carlo, ik wil je wat vragen, aangezien Nicola niet antwoordt.
Jij kent Matteo. - Natuurlijk.
Wat heeft hij volgens jou ?
Hoezo ? - Alles verveelt hem...
We gaan studeren. - Ik was aan 't praten.
Je praat de hele tijd.
Ik moet je iets geven dat ik al 'n week in m’n wagen heb.
Wat heb je genomen ? 't Is 'n ruil.
Wat moet ik ermee ? Jij studeert geneeskunde. 't Kan nuttig zijn.
Hoe gaat 't, kerel ?
Niet slecht, maar stel dat de situatie evolueert...
leen je me dan je huis aan zee ? Heel goed idee.
Geen sprake van. - Het is perfect.
De laatste keer was 't zo erg dat m’n moeder
er nog schande over spreekt. Dat verhaal weer ?
Maar ik sprak met m’n vader. - En ?
Hij leent ons de Alfa.
Dat is pas goed nieuws.
Sprak je hem over de Noordkaap ? Over 'n leerrijke reis...
We vertrekken na de examens ?
Verboden om meer dan 4.000 toeren te doen.
En ?
Ga je mee naar Carlo, het huis bij de zee ?
Jij en ik ? Alleen ? Verkies je in groep ?
Het is mooi. Er zijn goudgele stranden,
zilte tamarinden, vliegende dolfijnen. 't Is prachtig.
Jij maakt altijd grapjes. - Nee, ik meen 't.
Echt, ik hou van jou. - We gaan dansen.
Sprak je met je vader over dat werk ? Hij verwacht je in de kliniek maandagmorgen.
Je kent het adres, hè ?
De wetenschappelijke term is logotherapie.
Het gaat om 't vergezellen van één van onze patiënten,
met haar praten, haar helpen zich normaal te voelen.
Het is geen vriendschapsband, 't is 'n activiteit om te herstellen.
Giorgia heeft al lang geen aanvallen meer.
't Volstaat dat je twee of drie keer per week komt.
Daar is ze.
't Is makkelijker dan 'n hond uitlaten.
Hoe heet je ? Mensen die je niet kent, groet je niet.
En hoe heet jij ? - Matteo.
Matteo die stapelgek is... - Opgepast !
Raak me niet aan. - Nee, maar let op.
Kijk eerst naar links, dan naar rechts.
Ga maar.
Bevalt deze plek je ?
Ik kom hier vaak.
't Ontspant me.
En hier zijn geen auto's.
Hier is er 'n leuke plek.
Heb je zin om erheen te gaan ?
En ?
Als ik thuis niet wil werken, kom ik hier.
't Bevalt me hier.
En op dit uur is er niemand.
Gaan we iets lezen ?
Ja, de treinen.
Hoezo, treinen ?
Wanneer ze aankomen, wanneer ze vertrekken...
De uurregeling. Dat hebben ze hier niet.
Er is 'n boek over poëzie
waaruit ik je wil voorlezen.
Waar staat het ? Amerikaanse literatuur...
”Het leven is moeilijk te omvatten.
Het deelt de kaarten wanneer u zwak bent, niet wanneer u sterk bent.
En het geeft u 70 jaar om te spelen.
Als u niet slaagt in 70 jaar, zal u nooit meer slagen.
Verlaat de kamer als u verliest,
ga weg
wanneer uw tijd erop zit. Gaan zitten en knoeien met de kaarten is gemeen...”
Let op voor de auto's.
Opgepast ! Wat doe je nu ?
Raak me niet aan. - Loop naar de hel !
Wil je omvergereden worden ? Onnozelaar, bekakte klootzak !
Weet je wat sterven betekent ? - Lul.
Trut ! - Loop naar de maan !
Ben je gek ? Kom mee met mij naar de kliniek.
Wil je met mij niet weggaan ? Je zal nooit meer weggaan.
Je hoeft 't maar te zeggen. Hier. Hier !
Ja, ik heb 't begrepen, maar wat moet ik doen ?
Niets, je moet niet reageren.
Als je niets doet, wordt ze rustig. Excuseer, professor, maar...
Noem me geen professor. Misschien heb ik 'n fout gemaakt.
Nee, je zit er voor niets tussen.
't Is de schuld van de ziekte, maar daarvoor zijn wij er.
Is hij klaar ? Is de auto gewassen ?
Ik vraag hen niet om hem te wassen.
Ze vinden 't leuk.
Zomaar, om iets te doen.
Je verhypothekeert geen huis.
't Is van je kinderen, dan hebben we niets meer.
Het verhypothekeren is de normaalste zaak.
't Probleem is dat jij 'n Milanees bent.
Jullie zijn buitengewoon, vol intelligentie,
jullie hebben de kracht...
Maar jullie hebben geen verbeelding. Ja, de verbeelding...
Chicca, wat doe jij nog op ?
Hoelang ruziën ze al ? Vanaf 't einde van de film.
Loopt de film goed af ? - Ja.
't is over iemand die ontdekt dat hij koning is en trouwt met 'n prinses.
Hij heeft ongelijk. - Waarom ?
Nadien zullen ze ruziën zoals papa en mama.
Beloof me dat wanneer je groot zal zijn, je niet zal trouwen.
Ik wil met jou trouwen.
En ook met Nicola.
Je mag niet met je broers trouwen, en zeker niet met allebei...
We leggen Alice in bed en doen hen stoppen.
Hallo ! Ophouden graag. Houden we op ?
Wat doe jij daar ?
Arm schaap, ben je nog op ? Als jullie roepen, hoe kan zij dan slapen ?
Zeg me wat ik moet doen. Laat Matteo met rust.
Jullie moeten me beschermen tegen je vader. Voor wie ? Matteo, ben ik 'n slechte vader ?
Wat moet je doen om 'n goede vader te zijn ?
Hij verhypothekeert 't huis.
Echt waar ? - 't Is alles wat ik had.
Heb je 't gehoord ?
Als 't slecht afloopt,
zitten we onder de bruggen. Dat is geweldig !
Eindelijk iemand met zin voor avontuur.
We zullen onder de bruggen bedelen.
De pot op met 't werk.
Dan kan jij ook de pot op.
Hij heeft echter wel gelijk. Laat me doen, ik ben 't gezinshoofd.
Wat wil je zeggen ? - Ik weet 't beter.
We moeten investeren,
uitbreiden. De concurrentie verslaan
en zo doe je dat. En ik voel dat in de lucht.
Weet je wat er in de lucht hangt ? 't Geluid van castagnetten.
Spijtig dat men
in dit land niet kan scheiden.
Ik ben weg. - Ga je nog uit ?
Nicola en de anderen wachten.
Waarheen gaan jullie ? - 'n Ommetje maken.
Meisjes ? - Misschien.
Waar is ze ?
Ze is vast bij 'n klant.
Wachten we ?
Ja, 't is haar vuur.
'n Beetje vervelend.
Maar nee. Ze komt zo.
Is ze dat ?
Ja.
Wat is er aan de hand ?
Dag, Kati. Dag, Matteo.
Wie was dat ?
En wie zijn zij ? - M’n broer en 2 vrienden.
Gaan we bij jou thuis ?
Kom binnen.
Stoort 't als ik 't licht aanlaat ? Zo denken de kippen dat 't dag is en eten ze.
Oké.
Ontkleed je je niet ? Ben je beschaamd ?
Ik heb 't begrepen, ik draai me om.
't Is beter dat we niets doen, ik betaal je toch.
Ben je ziek ?
Ik ? Nee. 't Is dat... ik weet 't niet, misschien...
Komaan.
Ben jij de broer van Matteo ? - Ja, waarom ?
Je ziet er anders uit, je bent niet zoals hij.
Ach zo ? Hoe is Matteo ?
Vreemd.
Laten we 't nu doen, anders verlies ik te veel tijd.
Nee, niet op de mond.
Dag, Giorgia.
Waarom zit je
met gesloten stores ?
Heb je zin om naar buiten te gaan ?
Ze zitten allemaal in de tuin.
Wil je dat ik foto's maak ?
't Licht is prachtig.
Draai je om.
En ?
Ik fotografeer je handen.
Weet je dat je mooie handen hebt ?
Wat scheelt er ? Wat hebben ze je aangedaan ?
Lees dit en geef commentaar.
't Is 'n gedicht van Sennuccio Del Bene.
Inderdaad, waaraan doet 't u denken ?
Eerlijk gezegd, aan niets.
Waarom ?
Omdat het leeg is.
En Sennuccio Del Bene is ook leeg.
Geef mij 'n voorbeeld van religieuze poëzie die u raakte.
Beccaio.
Houdt u me voor de gek ?
Beccaio, 'n navolger van Cecco Angiolieri,
moet gezien worden als religieus dichter ?
Iemand die zijn ouders vervloekt, noemt u dat 'n religieus dichter ?
Ik wel. - Ik niet.
En als u me toestaat,
ik weet er meer over dan u.
Wat doet u ?
Ik heb geen zin om hier te blijven.
Dat zijn sporen van elektrische ontladingen,
ze krijgt elektroshocks.
Waar maakte je de foto's ? Zijn ze niet verboden ?
Spijtig genoeg niet. Wie is dat meisje ?
Ik leg 't uit. Studeer. Morgen geen examen ?
't Is 'n vreselijke prof, ik haal
nooit 'n 20 op 20 zoals jij.
Kom je erbij zitten ?
Dan zijn we weg zodra ik gezakt ben.
Kom naar de studio. Ik slaap er vannacht. 'n Griet ?
Dag, Antonio. M’n beste, wat doe jij hier ?
Ik vergat 'n boek in de zaal. Ik mag hier niet weg.
Geen zorgen, ik ga.
Maak ze niet wakker, anders haal je je wat op de nek.
”Esposti Giorgia, Pietracamela.”
Giorgia, word wakker.
Word wakker.
Wees niet bang. Ik ben 't, Matteo.
Luister goed:
pak al je spullen, ik neem je mee.
U had 'n 18 of 'n 19 verdiend.
Ik gaf u 20 omdat ik
de “sympathiecoëfficiënt” toepaste. 't Stelt weinig voor,
maar voldoende om 20 te behalen.
Sommigen waarderen m’n coëfficiënt niet,
maar ik denk dat sympathie, in de Griekse zin van 't woord,
"sympasin", met andere woorden, 't delen van de "pathos,"
het lijden van de andere, heel belangrijk is
voor 'n dokter. Bij anderen pas ik
de antipathiecoëfficiënt toe. Ik trek twee of drie punten af.
Antipathie is 't ergste voor 'n dokter.
U bent 'n verdienstelijk student, proficiat.
Maar laat 't niet naar uw hoofd stijgen, u heeft nog twee examens bij mij
en ik kan u nog kelderen.
Zijn dat uw vrienden ?
Brengt u claqueurs mee ?
We moesten vertrekken, en dus kwamen ze...
Zitten ze in mijn les ?
Ik herken ze niet.
Carlo studeert economie en Berto filosofie.
Vertel me hun leven niet, 't volstaat dat ik weet dat die elementen
elders schade gaan aanrichten.
Economie, filosofie... we zitten in de puree.
Ik zei dat u beloftevol bent en ik vergis me vermoedelijk...
Ik wil u hoe dan ook raad geven.
Bent u ambitieus ?
Ga dan weg. Verlaat Italië,
nu 't nog kan.
Wilt u chirurg worden ?
Ik heb nog niet beslist.
Wat u ook beslist, ga studeren in Londen, Parijs,
in Amerika als u de kans heeft, maar ga weg uit dit land.
Italië is 'n land om te vernietigen, mooi en nutteloos, gedoemd tot sterven.
Volgens u is er weldra 'n apocalyps.
Dat zou te mooi zijn. Dan is men verplicht alles her op te bouwen.
Hier daarentegen, staat alles stil. Is alles in handen van dinosaurussen.
Ga weg.
En waarom blijft u dan ?
Hoezo ? Ik ben één van de te doden dinosaurussen.
Komaan, we zijn weg ! Twintig op twintig !
Twintig op twintig van de eerste keer... Je doet me walgen.
Is Matteo in de studio ? - Geef gas.
Hoezo ? 4.000 toeren.
Mijn vader... komaan.
Natuurlijk, 4.000 toeren... Maar 4.000 toeren, de pot op...
Vooruit !
Word wakker, we moeten gaan.
Ik zette je koffie.
Suiker ?
Eén, twee...
Niets ?
Als de prof 't over specialisatie had, kan ik akkoord gaan,
maar 't idee in 't buitenland te werken... Is er volgens jou werk in Italië ?
Ja, we zitten op 'n groei van 7% op jaarbasis en de werkloosheid is rond de 3%.
Dat wil zeggen ? - Dat 't goed gaat.
De werkloosheid neemt enkel toe als we onder de 4% gaan.
Eens afgestudeerd, hebben we direct werk. Direct, dat is wat overdreven.
Vooral omdat de afgestudeerden
van onze generatie talrijk zullen zijn.
De inflatie zou moeten stijgen, en er zal 'n zekere selectie zijn.
Op drie gediplomeerden is er één die niet aan de bak zal komen.
De domste van de drie.
Loop naar de...
We nemen beter de rijksweg. Dan duurt 't 20 dagen voor we in Turijn zijn.
Maar op de autosnelweg zijn geen lifters. Dat is 'n dwanggedachte.
En Matteo ? - Geen idee.
Schud hem wakker.
Daar is hij.
Wie is zij ? - Geen idee, ik ken haar niet.
Zou hij niet alleen komen ? - Hij zei niks.
Ik praat met hem.
We hadden gezegd: geen vriendinnen.
Laat ons zijn verhaal aanhoren. Ze hoeft niet mee te komen.
Ze is in ieder geval vreemd. Dat meisje heeft iets.
Is ze 't meisje van de foto's ?
Wat is 't probleem ?
't Is 'n delicate zaak. - Dat wil zeggen ?
Binnen 2 dagen aan de Brenner Pas.
We zouden er vanavond zijn. We verliezen 1 dag.
Rustig aan. We zien mekaar binnen 2 dagen aan de douane.
Is 't voor 't meisje ? - Ja.
Is ze thuis weggelopen ?
Zoiets.
Zeg waar jullie naartoe gaan en we gaan mee. Nee, wij zorgen ervoor.
Goeie reis.
Wees voorzichtig.
Goeie reis. Rijd niet te snel.
Toen ik zag dat ze zo slecht was, dacht ik... Je deed er goed aan.
En die zaak met die elektroshocks... Je hebt gelijk, 't is vreselijk.
Maar we moeten haar ergens naartoe brengen.
Haar moeder is dood, haar vader woont in 'n dorp. Pietracamela.
Waar is dat ? In de Apennijnen, denk ik.
We brengen haar en nadien vertrekken we.
Oké, afgesproken.
Kom hier.
Zag je wat ze deed ? Ze is vreemd. Wat heeft ze ?
Ze is gek.
Nee, ze is niet gek.
Ze heeft intelligente ogen.
Jullie vormen 'n mooi stel.
Dus, je weet 't nog.
Hoe gaat 't ?
De bisschop is me vergeten, maar jij houdt nog steeds van mij.
Wat ben je mooi. Wat ben je mooi geworden.
En wie zijn zij ?
Wat willen jullie ? We zoeken de vader van Giorgia.
't Is al 'n paar jaar dat hij verhuisde naar Ravenna.
Zo'n drie of vier jaar.
Zijn jullie van 't Instituut ?
Ja, van Villa Quieta. Zo jong ?
Waarom brengen jullie dit knappe meisje naar huis ?
Voor de grote vakantie. Ze deed haar vormsel zoals de anderen.
Voor mij, allemaal gelijk.
Hoe zei je 't alweer, Giorgia ?
”Vader,
ik ben niet waardig dat gij tot mij komt...”
”...maar spreek en ik zal gezond worden.” Heel goed.
Toen ze nog klein was, kende ze ook de Engelbewaarder.
Voor haar was 't Woord van God als 'n spel, 'n cantilene.
Zo is 't voor vele mensen.
Dat is waar, je hebt gelijk.
Hoe heet jij ? - Matteo.
En jij ? - Nicola.
Misschien door haar moeder die stierf toen zij nog klein was.
't Was alsof ze bezeten was door 'n manie.
Ze kuiste alles en eenmaal klaar, herbegon ze.
Ze kuiste de kamer, de keuken, de stal.
Wie weet waarom.
Wanneer komt de volgende bus
naar Ravenna ?
Hij reed net weg. Je had 't vroeger moeten zeggen.
De volgende is morgen om 7 uur. In de namiddag zijn jullie in Ravenna.
We moeten onmiddellijk vertrekken. Dat is niet mogelijk.
Ken je 't woord “onmogelijk” ? En nu ?
Als jullie willen, heb ik logies. Ik heb 'n soort... 'n Schuur.
Dat is beter dan niets, hè ? Nee ?
Mevrouw, we maakten voor u de keizerlijke suite klaar.
U kan zich installeren op deze geweldige strozak.
We hebben ook 'n mooi kamerscherm.
U zal dus gescheiden leven van de twee helden,
Ajax de Grote en Achilles Hiel.
We hebben ook 'n heel mooi deken, vriendelijk aangeboden door de lokale clerus.
Als je kou hebt, kan je je ermee toedekken. Ik doe m’n kleren niet uit.
Ik doe ze niet uit.
Oké. Weet je wat ? Ik doe ze ook niet uit.
Iedereen naar bed.
Morgen slaap je in 'n echt bed, bij je vader.
Ik heb geen vader...
Dief !
Laat dat, klootzak ! Je bent 'n dief !
Rustig aan. - 't Is van mij !
Laat me. Laat me !
Dief.
Ik wist niet dat 't van jou was.
Ik vond 't op de grond. - Zo is 't genoeg !
Wat is er gebeurd ? - Ik pakte haar...
Je moet weggaan. 't Was een schrift op de grond.
Ik handel dit af.
We gaan naar binnen, 't regent. - Genoeg !
We zullen doornat zijn, we gaan naar binnen.
't Is beter dat je je bedekt, ik ga je iets van mij geven.
Bevalt 't je ? Doe dit aan.
Ben je beschaamd ? Ga erachter staan.
Als je nog eens wilt douchen, zeg je 't me. Dan boek ik je 'n kamer in 't Grand Hotel.
Gedaan ?
Jij hebt tijd nodig. - De knopen...
Mag ik ?
Ik zal je helpen.
Knopen zijn 't moeilijkste wat er bestaat.
Veters ook, maar knopen... zijn echt moeilijk.
Stel je voor dat de pastoor binnenkomt. Hij zou ons vervloeken en we komen in de hel.
Je bent heel mooi als je lacht.
Zie je wel dat je 't kan.
Naar bed.
Dodo doen.
Doe ik 't licht uit ? - Nee.
Oké, licht blijft branden. Slaapwel.
Wat is er gebeurd ?
Niets.
Dag, mevrouw.
Waar woont meneer Saro ? - Hij is mijn man.
Waar kunnen we hem vinden ?
Wat wilt u van hem ?
Dat is persoonlijk.
Maar, is dat Giorgia ? Moet jij niet in 't Instituut zijn ?
En die twee, wie zijn dat ? Dikke trut.
Wat doe jij hier ?
Wat is er gebeurd ? - Niets.
Volgens ons zit ze niet goed in 't Instituut. Wat wilt u daarmee zeggen ?
Ze mishandelen haar
en als ze zich slecht voelt, krijgt ze elektroshocks.
Elektroshocks ? Wat is dat ?
Ze geven haar elektrische schokken. Maar is dat niet pijnlijk ?
't Doet haar geen goed.
Ik betaal veel geld om haar in de kliniek te houden,
om haar te genezen. Waarom houdt u haar niet bij u ?
Hoe zou ik kunnen ? Met de andere kinderen ?
Precies, laat haar bij hen blijven.
't Zijn haar broers niet,
't zijn Rosa's kinderen.
Rosa houdt van je.
Zij houden ook van jou, maar jij komt niet overeen met hen.
Ik bracht je naar de kliniek zodat je beter zou worden.
Om terug gezond te worden.
We brengen je terug naar de kliniek.
Waarom probeert u haar niet hier te houden ?
We brengen je terug zodat je je beter voelt.
Giorgia hoeft geen dokter, wel 'n vader. Ik ben 'n vader.
Ik hou van jou, dat weet je. Bewijs 't, neem haar bij u.
Hoe moet dat ? Vandaag is 't leven duur, met al 't geld dat ik geef voor de kliniek.
Maar ze heeft genegenheid nodig, 'n gezin.
We hebben haar dat gegeven, maar...
Ze stelt 't niet goed.
Moet ik met 2 vreemden over m’n gezin
praten ? - Wat voor 'n vader bent u ?
't Is uw dochter. Bemoei je met je eigen zaken.
Hoezo ?
Wat voor 'n redenering is dat ?
Rustig aan.
Hou op.
En waar gaan we nu heen ? Ik weet 't niet.
Kon je daar niet eerder aan denken, voor je haar vader sloeg ?
Ze kan met ons mee. - Waarheen ?
Naar de afspraak met Carlo en Berto.
En hoe steken we de grens over ? Waar is haar paspoort ?
Je moet nadenken voor je iets doet.
Wat ga je eten ?
Niets. Je eet en drinkt niet.
Leef je van lucht ? Hou op ! Laat haar toch met rust.
Ze heeft zich gesneden.
Wat doe je nu ? Doe iets.
En had ze in haar ader gesneden ? - Komaan.
We gaan naar de spoeddienst. Neem 'n zakdoek.
De Cheyenne-methode bestaat ook: ”Hij die kwijlt, kleurt roze”.
Wat gebeurt er ? - Niets, 'n gebroken glas.
Korea maakte 'n doelpunt.
Wat kan 't ons schelen. - Volkomen.
Volkomen.
Integendeel, ik ben voor Korea.
Jullie wachten hier op mij. Wat ga je aan Giovanna zeggen ?
Dat we 'n probleem hadden.
Hoe verklaar je dat Carlo en Berto er niet bij zijn ?
Vertrouw me.
Ik vertrouw m’n zus niet.
Ze is in staat ons alle 3 te laten opsluiten. Daarom gaan we niet met z'n drieën.
Wat doen wij dan ? 'n Beetje verbeelding. Er is 'n bar,
ga iets drinken. Ik laat de bagage hier. Tot later.
Wil je iets drinken ?
Ik zie 't, je bent boos op mij. Je spreekt niet meer met mij.
Geef 'n teken,
zeg ja of nee.
Is dat 'n ja ?
Wat wenst u ? Wat wil je drinken ?
Wil je naar iets luisteren ?
Wat hoor je graag ?
Elvis ? Sandie Shaw ?
Wat is dat, “Aqui” ?
”A qui”, Fausto Leali.
Eens kijken of dat er is.
B-3.
Naar wie
zal ik lachen, tenzij naar jou ?
Naar wie,
als jij er niet bent ?
Van nu af aan
is 't gedaan,
is 't gedaan
tussen ons...
Je vriend Berto beging 'n zware fout.
't Meisje staat onder voogdij van haar vader, hij is diegene die beslist.
Dat is de wet. Maar hij dacht dat ze haar gingen doden.
Hij had klacht kunnen neerleggen.
Hij eigende zich 'n persoon toe, geen snuisterij.
Overkomt jou zo'n zaken ? Nee, daarvoor zorg ik.
Je zou 't niet zeggen, maar er werken duizenden mensen.
Dus, veel problemen.
Arbeidsrechtbank, ontslagen, ziekten, ongevallen...
Er ontbreekt niets, de machines stoppen nooit.
Ze werken dag en nacht, zomer en winter.
Daarom veranderden zee en hemel van kleur.
De directie zegt dat er niets alarmerends is, maar vorige week
hebben ze dit verdeeld.
Is dat tandpasta ?
Om je tanden te poetsen voor 't eten. Zie je ?
Eerlijk gezegd, nee. 't Stof dat zich afzet
op de tanden is giftig,
't kan op de duur longkanker veroorzaken.
Is jou dit overkomen ? Aan Matteo dan.
Nee, Matteo heeft er niets mee te maken.
Contacteer 't Psychiatrisch Ziekenhuis van Gorizia, ze zijn heel goed.
Maar 't blijft 'n inrichting.
Ze slaan hen niet
en passen geen elektroshocks toe. En als we haar hier brengen ?
Ik moet 't aangeven bij 't parket.
Ze zullen 't meisje meenemen en naar haar vader terugbrengen.
Wanneer komt de trein ?
Binnen 'n halfuur. Waarom haal je geen ijsjes ?
Ik ? - Ja, jij.
Nee, ik niet.
Waarom niet ? 't Is eenvoudig, je hebt benen.
Ik ga. - Nee, wacht.
Zij gaat. Drie chocolade-ijsjes.
Nee, ik... 't zal me niet lukken. Toch wel, 't is eenvoudig.
Goedenavond, juffrouw, ik luister.
Drie chocolade-ijsjes.
Is 't goed haar naar Gorizia te brengen ? Naar mijn mening wel.
Giovanna zegt dat 't een goed hospitaal is
en als de dokters ons niet overtuigen, vertrekken we met vakantie.
Naar Sicilië, hè ?
Uw wisselgeld.
Juffrouw, uw wisselgeld.
Goedenavond, heren. - Twee koffie.
U liet uw wisselgeld liggen. Neem 't. Hij zegt dat u uw geld moet nemen.
Kent u haar ? - Nee, ze stapte net binnen.
Scheelt er iets ?
Ze nam haar wisselgeld niet. Ik riep haar, maar...
Ben je met iemand ? Er is niemand, ik ben alleen.
Heeft u papieren ?
Ze antwoordt niet, we nemen haar mee.
Wat doen we hieraan ?
Ik weet 't niet.
Wat gaat er met haar gebeuren ?
Misschien brengen ze haar naar 't Instituut. Ik weet 't niet.
Maar is er echt niets aan te doen ?
Laten we morgenvroeg de trein nemen.
We zetten de reis voort, hè ? - Ja.
Laten we nu wat rusten.
Perron nummer 1... trein met bestemming Padua,
Bologna, Firenze, Rome.
Matteo, wat doe je ?
Voor mij zit de reis erop. - Hoezo ?
Ik ga terug naar Rome.
Waarom ? Wat bezielt je ? Ben je gek geworden ?
Weet je nog ? Het examen dat ik moest doen ?
En ?
Ik ben gezakt. - Gezakt ?
En waarom zei je me niks ?
Welk verband is er met de vakantie ?
Geen. - Stap dan uit.
De trein gaat vertrekken, stap uit. Je laat me hier als 'n onnozelaar ?
Stap uit !
Wat bedoel je met “ciao” ?
De indiensttreding ?
Wat moet je doen om onmiddellijk je militaire dienst te vervullen ?
Wat je moet doen ?
Dringend naar 'n inrichting gaan.
”Beste Matteo, ik stuur deze brief naar huis,
in de hoop dat de ouders je hem kunnen geven.
Waar ben je ? Heb jij nieuws van Carlo en Berto ?
Ik vond hen niet en deed de reis alleen. Eindelijk ben ik er.
Noorwegen is 'n prachtige plek, maar't zijn de mensen
die ik ontmoet die me raken. Martin is 'n Amerikaan, 'n deserteur.
Hij vluchtte om niet naar Vietnam te hoeven.”
Ik moest naar Europa vluchten.
Hoelang blijf je ? - Ik weet 't niet.
Ik moet zo lang mogelijk blijven. Ze zoeken me. Ik zoek 'n veilige plaats.
Daarom schreef ik op m’n T-shirt “Stop de bommen”.
Stop de bommen.
”Heilig...
De wereld is heilig. De ziel is heilig.
De tong...
de lul...
de hand...
en 't gat...
zijn heilig.”
Wie schreef dat ? - 'n Genie.
Hoe heet hij ?
Allen Ginsberg.
Wat doen ze ?
Geen idee, 't zijn wilden.
”Ik liet mijn reisgezellen achter en reis door naar 't noorden.
Ik schrijf je
voor 'n klein houten kerkje dichtbij 'n grenssteen waarop staat:
”Hier loopt de noordpoolcirkel”.
Mijn medestudenten gaan de aula binnen om les te krijgen van de oude dinosaurus.
Maar ik heb geen schuldgevoel en heb niet 't gevoel m’n tijd te verdoen.
Beste broer, ik wil je iets belangrijks mededelen:
nooit zal ik m’n baard nog scheren noch m’n haren knippen.
Ik stuur 'n foto om je te tonen hoe ik ben.
Ik ben knap, niet ?”
Wat spook je uit ?
Kom niet dichter. Blijf uit m’n buurt of ik breek z'n arm.
Ik maak geen grapje, begrepen ?
Doe niet onnozel.
Val me niet lastig !
Hij is gek.
Hoe gaat 't ? - Hij deed me pijn.
”Ik heb geen geld meer.
Ik denk dat ik ga werken in 'n houtzagerij in de buurt.
't Betaalt goed en ze hebben altijd mensen nodig.
De meisjes zijn mooi, sereen,
en niet geïntimideerd bij 't minste compliment zoals bij ons.”
Sneller, rep jullie ! Gat naar beneden !
Willen jullie sterven ? Jullie zijn 'n bende nichten.
Lopen, onnozelaars ! Dit gaan jullie de hele dag doen.
Komaan, mannen. Ik ga jullie ombrengen.
Tweehonderd.
Ben je bedroefd ? - Nee.
Mis je Italië ?
Waar woon je ?
Op de camping daarboven.
Als je wilt, zal ik je na 't werk mijn huis tonen.
Ik woon ginder.
Excuseer ? - Maak de knoop los.
Dat is mijn kamer.
Er staat nog 'n bed.
Als je hier vannacht wilt slapen, mag je.
Bedankt. - Graag gedaan.
Lange baard. - Geen commentaar.
Als jullie uitgaan, vertegenwoordigen jullie jezelf,
maar ook 't leger, oké ?
Nu we erover praten, wil ik duidelijk zijn. Geen grapjes of spotternijen.
Geen ontgroening, begrepen ?
Das. - Stap naar voren.
Vuile schoenen. - Stap naar voren.
Is dat 'n rugzak ? - Sorry.
Op uw plaats ! - Stap naar voren.
Dat kan u me niet aandoen, ik moet weg.
Ik moet m’n moeder bellen, ze is alleen en m’n vader is ziek.
Ik ben de enige kostwinner...
En ? - Ik heb beslist niet weg te gaan.
Heel goed.
En ik heb beslist dat je niet weggaat, morgen noch overmorgen.
Diegenen met arrest blijven op de kamer,
de rest naar buiten.
Slaap je ?
Ik kan niet,
er is te veel licht.
Er is licht tot middernacht.
Ach zo.
”Soms denk ik terug aan Giorgia, hoe ze aan ons is ontsnapt,
en ons onvermogen haar te beschermen.
Bij m’n terugkeer ga ik me misschien specialiseren in de psychiatrie,
want er moet iets gedaan worden voor mensen zoals zij.
We kunnen niet toelaten dat ze verzorgd worden met elektroshocks.”
Jij bent straf, Matteo.
Je hebt de spot gedreven met de luitenant.
Je bent 'n rare.
Je liet je drie dagen opsluiten. Jij kon ook wat beters verzinnen.
Vader ziek, de zus die geen werk vindt...
't Is waar.
Je hebt 't niet begrepen. Ik had geen werk, ik neem dienst
en nu leid ik 'n rustig leventje.
Je was toch de enige kostwinner... Dat was de enige leugen.
Weet je wat ? Je zou ook dienst moeten nemen.
Ben je gek ?
Je zou 't schoppen tot generaal.
Nicola, word wakker.
Ze zeggen dat er 'n vreselijke overstroming was in Firenze.
Ze zeggen dat veel jongeren vertrokken zijn...
als vrijwilligers
om te helpen.
Jij wil er ook heen, hè ?
Vijf minuten pauze.
En we beginnen. Rust !
Wat doe jij verkleed als soldaat ? Ik ben niet verkleed.
En de universiteit ? Daar ben ik niet meer.
Luigi, kom hier.
Dat is Nicola, m’n broer. Van de postkaart.
Is dat m’n broer ? - Weet ik veel...
Jullie lijken niet op elkaar.
Opgelet.
Bedankt.
Professor, zijn hier waardevolle zaken ? Ik denk 't wel, ik controleer 't.
Ik stuur iemand.
Rustig aan, laat 't water met rust.
Rustig aan, opgelet. Rustig, 't zijn waardevolle boeken.
't Brandt niet.
Carati, waar ben je ? - Tot uw orders.
Ik ben hier.
Kan je dit alleen aan ? Ja, geen enkel probleem.
Dan gaat Pezzuco met mij mee.
Wat is dat expressief, bijna dialectisch gebaar ?
't Bevel. Je deed je dienstplicht niet.
Ik wil hem niet doen. - Wil je dakloos zijn ?
Intussen heeft de dakloze al veel gespaard.
Je hebt geen idee wat 'n houthakker ginder verdient.
Ik ga niet terug naar Rome. En de unief ?
Ik schrijf me elders in.
Na alles wat ik zag in Europa, ga ik niet graag naar huis.
Wanneer zit je dienst erop ? Nooit.
Hoezo ?
Ik teken.
Je tekent ? - Ja, ik ga bij de politie.
Hou je me voor de gek ? - Nee, toch niet.
Word je flik ?
Wat zeg je nu ?
Je trapte erin. Je maakte 'n grapje ?
Kijk.
Wie weet wat 't vroeger was ?
'n Codex, in 't Latijn. Ik neem de zaklantaarn.
”In 't jaar 1126 van Onze Heer, 't licht...”
Nee, 't is “het eerste licht... van de dageraad scheen...”
”Scheen op 't hoofd van de gelukkige.”
Wat gebeurt er ? Waarom is 't gestopt ?
Komaan, rep jullie. - Heb je 't gehoord ?
Bedenk, zo'n dwaas voor heel je leven.
In ieder geval heeft hij gelijk, we verliezen tijd.
Wanneer kwamen jullie aan ? Drie dagen geleden.
Je bent 'n echte zwerver. Wat ben je lelijk.
'n Beetje houthakker.
We wachtten 2 dagen op jou in Bolzano. Ik was er, jullie niet en ik ging verder.
Leugenaar, hij belde je moeder. Ik belde en ze zei dat je in Hamburg zat.
Je liet me twee examens alleen afleggen. En ik zakte voor drie examens.
Maar waarom ? Kon je niet schrijven ?
Deed je hand pijn ? Er waren geen postzegels...
En de meisjes ?
Waar zet je deze ? - Ze zegden hier.
Nee, ginds.
Daar zijn de soldaatjes die ons kwamen helpen.
Wat geven ze ? Wijn, brood...
Kijk naar de mantels. De kleindochters van Lorenzo il Magnifico.
Hij is echt ongelofelijk.
'n Prachtkerel, zoals Tsjechow. Net Firs, de kerel uit “De Kersentuin”.
Dat is hem. De gebochelde ouwe.
De engelen uit modder zijn van overal gekomen om ons te helpen.
Geef hen ook sandwiches,
dat is goed. We gaan ook bij die jongeren.
Dag, dames.
Wat doe je ? Aan het spotten ? Nee, we spelen.
Geef hen 'n fles wijn en 'n sandwich.
Wie zijn deze mooie jongedames ? Ze zijn van de familie Riccobaldi.
Wij hebben geluk gehad, want 't huis staat op 'n hoogte.
Het werd niet geraakt.
De markies wou, door tussenkomst van z'n dochters,
'n gebaar... van dankbaarheid maken.
Wat is de markies goed en vriendelijk.
En ik dan ? Ik duwde de kar.
Ik maakte 'n grapje.
Ik begon piano te spelen op m’n tiende.
Nu ga ik wiskunde studeren in Turijn.
Wat is 't verband tussen wiskunde en piano ?
De piano koos m’n moeder, wiskunde koos ik.
Waarom wil iemand wiskunde studeren ?
Omdat ik 'n oplossing zoek voor 't vraagstuk van de jaloerse mannen.
Excuseer ?
Jullie onbekend ? - 't Kwam niet tot in Rome.
Er zijn 3 getrouwde stellen.
Verplicht getrouwd.
Vervelend.
Ze moeten 'n rivier oversteken.
Eén boot met maximum
twee personen tegelijkertijd.
Maar de jaloerse mannen
willen niet dat hun vrouw bij de man van 'n ander blijft.
En waarin bestaat 't spel ?
Hoe steken ze de rivier over ?
Heel eenvoudig.
Eerst gaan er twee vrouwen naar de overkant.
Eén ervan keert terug en
ze neemt haar man mee naar de andere kant...
Ze laat hem daar achter en keert terug...
Nee, ze keert terug. Nee, natuurlijk...
Eerst gaan twee mannen naar de overkant.
Nee, 't is eender. Ik geef 't op.
't Is niet moeilijk, ik weet 't. Maar 'n andere keer.
Als je je diploma hebt,
word je dan wiskundelerares
of concertiste ? Lerares, nee.
Concertiste... ik denk 't niet.
Dat is... heldere ideeën hebben. Je moet én pianiste én wiskundelerares zijn.
Waarom schrijven we ons niet in Turijn in ?
Waarom ?
Hij is gek. - Volkomen.
Berto, we gaan naar Turijn.
Ik zal de studies in Rome niet beëindigen...
M’n vader wil dat ik ga werken.
Niet fijn. - En jij, Carlo ?
Komaan, bevalt Turijn je niet ?
Agnelli, Fiat... - Chocolade.
Ik weet 't niet.
Heb je kou ?
Wat doe je ? - Ik geef je dit.
Maar nee, komaan.
't Is tijd om te gaan slapen.
Ik ben niet moe. - Slaapwel.
Komaan. - Slaapwel.
Jij hebt ze toch niet weggestuurd.
Nee, “slaapwel...”
Als ik naar Turijn kom,
geef jij me dan onderdak ?
Je bent echt te gek. Ik ken je zelfs niet.
Turijn, februari 1968
Nee, je moet eraan trekken. Ja, 'n beetje... Nee, naar rechts.
Kijk wat hij doet...
Ik hou van jou.
Ik hou zielsveel van jou.
Opgelet, de ME !
Naar buiten, de politie !
Kom je naar binnen met je fiets ?
Met al die mensen uit 't zuiden is 'n diefstal niet uit te sluiten...
Zwijg en maak soep. Onmiddellijk, schat.
Met je kleine handen. Waar is Carlo ?
Kijk, de stem van z'n meester.
Je moet je informeren.
We moeten weten wat ze willen.
Daarvoor moet je geen kranten lezen. Ze willen ons naaien.
Dat gebaar is erg Brits.
't Moet gedaan zijn
met te zeggen dat ik uit 't zuiden kom,
want ik kom eigenlijk uit Turijn.
Echt waar ?
Bekijk hem.
Je moet niet lachen.
Zolang de politie geconfronteerd wordt met kerels zoals jullie...
Wacht eens even.
Ze mogen naar ons
komen kijken in de fabriek. We zullen
hen eens laten lopen. Wacht even.
De vakbond vroeg braaf en stil te zijn.
Denk na
voor je over de vakbond praat.
Jullie willen slim zijn.
Schrijven jullie vrienden deze onzin ? Heb je 't gelezen ?
Ze gaven dit gisteren aan de ingang. ”Verander de school niet, vernietig ze.”
Dat is wat anders. - 't Interesseert me niet.
Ik wil de school niet vernietigen.
Ik wil 't recht om naar school te gaan.
Voor mij, die niet mocht gaan en voor m’n kinderen die zullen gaan.
Welke kinderen ? Je hebt er geen.
Leer spreken.
Je hebt er echt geen.
Ik ben nog jong.
Ik wil me niet bemoeien, maar moest je niet naar 'n vergadering
van de groep Economie ? Zet iemand koffie voor mij ?
Moest jij niet naar 'n vergadering van de Italiaanse fabriek ?
Ben je bang dat ze me gaan slaan ? 't Volstaat dat jullie weggaan.
Ben je gehaast ?
Ik moet me concentreren. Ik heb examen anatomie.
Wat moet je herzien ?
Anatomie.
Dag, meneer Piero. Hang de slimme niet uit, Napels.
Dag, Giulia.
Daar gaat 't examen anatomie.
M’n lip doet pijn. Sorry, ik was 't vergeten.
Ben je bevroren ? Ik heb gelopen, ik heb 't warm.
Het is berekoud. 't Is omdat je stilzit.
Je moet bewegen.
Bewegen ?
Turijn, lente 1974
Doe open, ik ben zwanger !
Doe open !
Kom.
Met al dat gedonder buiten,
is 't hier 'n paradijs.
Mooi, niet ? Zou je hier kunnen wonen ?
Ja, jij niet ?
Wandel jij met straatstenen in je zak ?
Zag je hoe ze tekeergingen ?
En dan ?
Ga je dan met stenen gooien ?
Nee.
Maar als ze me bespringen weet ik hoe me te verdedigen.
Vreemd.
Iemand opende de deur maar 't is net of er niemand is.
Goede uitvlucht.
”Doe open, ik ben zwanger !”
Vertraag, verlies ze niet.
Bij 't volgende kruispunt stop je.
Eerste en tweede naar rechts.
Derde en vierde naar links. Komaan, ME !
Langzaam. Vertraag, dit zint me niet.
Dit zint me niet.
Uitstappen !
We groeperen ons.
Zijn we er allemaal ?
Luigi !
Klootzakken !
Gaat 't ?
Vreemde manier om mekaar terug te zien.
Werkte je niet in Treviso ?
Ja, maar ze vroegen versterking voor de betoging.
Goed idee, hè ?
't Was wettige zelfverdediging, niet ?
Hadden ze me niet tegengehouden, ik had hem vermoord.
Gaan ze je 'n proces aansmeren ? Dat weet ik niet.
Ik werd overgeplaatst.
Naar waar ? - Bologna.
Ik vertrek morgen.
Ze zegden me dat diegene die je verwond hebt, zal genezen.
Kan me geen barst schelen.
Ga je zo de hele tijd doorgaan ?
Oké, we beginnen opnieuw.
Dag, Matteo. Hoe gaat 't ?
Kom mee met mij, ik toon je 't huis.
Daar is 't wat rustiger.
Mag je weg wanneer je wilt ?
Wat moet je doen ?
Moet je 70 toestemmingen vragen aan 't Ministerie van Binnenlandse Zaken ?
Moet je de grond likken waar de prefect liep?
Moet je de baas van de politie smeken ?
't Volstaat dat ik teken bij 't diensthoofd.
Ga dan tekenen.
Dit is de koer.
Dag, “tota” Bianco.
Dat wil “juffrouw” zeggen in 't Piëmontees. Ik koop 'n taart, dat moeten we vieren.
Wat vieren ? - Ik leg 't nog uit.
Ik luister. Licht van m’n ogen.
Nog altijd zonder sleutel ? - Sorry.
Dat is Matteo.
Kom binnen.
Luigi blijft verlamd.
Je ontmoette hem in Firenze, weet je nog ?
In uniform lijken we op elkaar.
Is hij één van je vrienden ? Ze zijn allemaal m’n vrienden.
Spijtig.
Waarom ? Omdat je aan de verkeerde kant staat.
Denk je ? - Ja.
De goede, is dat die van de armen ? Ja.
Luigi kent de kant van de armen beter dan jij.
Hij is arm, hij die hem sloeg niet. Ben jij arm ?
Ik sla geen mensen in elkaar. Intussen eten we taart
en blijft hij verlamd.
Moeten we naar die onzin luisteren ? Alsjeblieft.
Leuk.
't Klikte meteen.
Ik wou de komst vieren van onze baby in september.
Hoe ga je hem noemen ? - Sara.
Ben je zeker dat 't een meisje is ? Giulia zegt 't.
Mooie voornaam.
Bijbels.
Is zij dat ?
Als ze speelt, lijkt ze niet boos.
Is ze ook niet.
Het type “Ik heb altijd gelijk”.
Net zoals jij.
Moet de kleine bij ons slapen ?
Dat is slecht voor haar opvoeding. Wees stil.
Sara, ga je naar de andere kamer ?
Papa moet iets regelen met mama.
Komaan...
Hij kon ons komen halen na een reis van 9 uur.
Probeer vriendelijk te zijn.
Zeg niet dat 't waanzinnig is kinderen te hebben en geen werk.
Trouwens, Nicola werkt.
In 'n inrichting met 'n contract dat binnen zes maanden afloopt.
Zij werkt ook. - In 'n antiekwinkel ?
We zien wel als ze schoenen en minirokjes moeten kopen.
Ben jij al aan de minirokjes ?
Zeg niet dat ze 'n dochter hebben zonder gehuwd te zijn.
Wie trouwt er nog in deze tijd ?
Zou jij vandaag niet meer met me trouwen ?
Is 't niet fatsoenlijk genoeg ? Heeft er niets mee te maken.
Trap A.
Hoe gaat 't ? - Goed.
Doe je open ?
'n Engelse wandelwagen, ik liet hem speciaal komen.
Bedankt.
Zet ze hier.
Mooi appartement. We hadden geluk 't te vinden.
Waren die kleuren er al ? Ik heb 't geschilderd.
Gefeliciteerd.
Slaapt ze ?
Wat is ze mooi.
Ik ben oma en hij is opa.
Wat 'n leuk snoetje. - Zo'n grote ogen.
Ik denk dat zelfs de kin... Ze lijkt helemaal niet op jou.
Laat haar opgroeien, je zal wel zien.
Ze is al gegroeid sinds de laatste keer.
Van de ene op de andere dag word je opa.
Ben je blij met zo'n jonge opa ?
Ze kijkt naar mij. - Je hebt haar veroverd.
Waar is Nicola ? - In de rechtbank.
Wat heeft hij gedaan ?
Ze oordelen over 'n psychiater die heel wat op z'n kerfstok heeft.
Hij helpt. - Moet hij getuigen ?
Hij niet, de zieken mogen getuigen.
Laten we hopen dat de rechter luistert. Dat zou de eerste keer zijn in Italië.
In de wereld zelfs.
Marino, wanneer ze zeggen: ”Zweer je de waarheid te zeggen...”
Girolamo, let op, deze vraag stellen ze aan iedereen.
Moet je zeggen: “Ik zweer het.”
Marino, zeg 't. Anders gaan ze niet luisteren.
Hoe oud was je toen je naar de instelling kwam ?
Ik weet 't niet. Vier, negen... Je moet precies zijn, je moet “acht” zeggen.
Ik weet 't nog, ik wou me altijd als meisje verkleden.
Ze moesten je niet opsluiten.
Als ik de elektricien zie, breek ik hem in twee...
Rustig aan, want je bent lief, Aldo.
Je gaat naast mij zitten en je blijft kalm.
Kijk me recht in de ogen.
Ben je kalm ?
Wat is er, Manlio ? Hij lijkt op m’n neef Ignazio.
'n Beetje.
Wat is dat allemaal ? Dat lag achter 't standbeeld.
Je moet niks oprapen. Pak niets van de grond.
Wie brengt die pamfletten mee ?
Zweer de waarheid te zeggen...
We moesten allemaal samen naar binnen,
we moesten naast elkaar
gaan liggen.
Excuseer. - U moet zeggen “Ik zweer het”.
Ik zweer het. Acht jaar,
tienmaal opgenomen...
Bezwaar.
De getuige rammelt af
wat men hem opdroeg.
Meester, de getuige moet terug kalm worden.
M. Levi, zeg gewoon “ik zweer het”.
Ik zweer het. Ga door.
Toen dokter elektriciteit binnenkwam,
deed ik m’n ogen dicht en hoorde ik 't geschreeuw van de anderen voor mij.
Vier verpleegsters hielden me vast
aan handen en voeten.
'n Hand stak 'n stuk rubber tussen m’n tanden,
en dan kwam de eerste ontlading.
'n Keer was ik weggelopen uit de instelling,
maar ik werd weer opgepakt.
Ze gaven me veel slaag en bonden me vast op m’n bed.
Dan kwam de elektricien met zijn machientje.
Terwijl hij...
me die ontladingen gaf,
schreeuwde hij:
”Zeg me wie je hielp vluchten, geef me namen.”
Aangezien ik die niet wilde geven,
zette ik m’n tanden hard op elkaar.
Zo hard dat ik al m’n bovenste tanden brak.
Giovanbattista, luistert u ?
Ik heb 't verslag van 't vooronderzoek. Het is belangrijk
dat u herhaalt wat u weet.
Bekijk hem.
Is hij de man waarover u 't heeft ?
Kan u praten ?
Ik lees uw eigen woorden voor.
”De dokter onderwierp me aan 'n elektromassage, want ik dronk.”
Is dat zo ?
”Op 5 dagen, 5 behandelingen. Eén per dag.”
Is 't zo ?
Dat is normaal in gevallen van alcoholisme, er zijn artikels...
't Is gedaan met mensen te doden. Rustig aan.
Als dit nog eens gebeurt,
laat ik de zaal ontruimen.
Meneer de Voorzitter, mijn excuses voor Aldo en de anderen.
Ze zijn in de war. Het valt hen moeilijk om rustig te praten.
Giovanbattista kan zelfs niet praten.
De stilte is geen bewijs,
maar hij heeft niets anders te bieden.
Ik hoop dat hij levenslang krijgt. Ik ben al blij met één dag.
't Is een kwestie van principe. Wat is papa komen doen in Turijn ?
Hij zoekt geldschieters voor één van zijn projecten.
Hij is ervan overtuigd dat de stap van 'n schrijfmachine
naar 'n computer klein is.
Luister,
ik moet je iets zeggen.
Hij weet niet dat ik ze heb, hij heeft me nooit iets gezegd.
Maar hij is ongerust.
't Is de eerste keer dat ik in z'n lade kijk.
Jij bent dokter. Kan jij iets doen ?
Nee,
maar er zijn behandelingen
die de ontwikkeling vertragen en 't kan jaren duren vooraleer...
Ik weet 't, ik las alles wat ik vond.
Ze zeggen hetzelfde als jij,
dat er niets aan te doen is.
Wat schrijf je ? - 'n Nota voor de vereniging
over 't proces. Je tikt nog met twee vingers.
Ga weg. - Laat me doen.
Komaan.
Ik help je.
”De advocaat beweerde
dat de behandelingen geen straf inhielden
en verduidelijkte
dat homoseksualiteit 'n ziekte was die specifieke zorgen vereiste.”
Waarom ? Is ze dat dan niet ? - Nee.
Zeker ? - Ja.
Als jij 't zegt, vertrouw ik erop.
Zo'n oude rommel, verander toch de wagen.
Voor mij is 't zo goed.
Laat maar. - 't Is ouderwets,
je moet je moderniseren. Ik heb 'n idee,
ik zoek 'n geldschieter.
Als 't je niet stoort, blijf ik nog wat in Turijn
om er één te zoeken.
Hier weten ze wat mechanica is. Je doet er goed aan je bezig te houden.
Ik dacht dat je ging zeggen dat ik gek was.
Je bent meer dan dat, je zit al in de toekomst.
Deze wereld is te klein voor jou.
Blijft mama ook hier ? - Nee.
't Was al 'n mirakel dat ze
Francesca 4 dagen achterliet.
Ik zou naar Milaan willen voor Giovanna.
Ik neem de trein. - Ik breng je wel.
Maar nee. - Zo zie ik Carlo.
Ken je hem nog ? - Natuurlijk.
Geeft hij geen les in Engeland ? Hij is hier op doorreis.
Ik zeg hem dan gedag. Ik kan met hem praten over 't project.
In Engeland zijn er handelsbanken. Misschien kent hij iemand.
Dicteer.
Leg je af ?
Wat ? Je hebt twee klaveren 6, onmogelijk.
Excuseer. Maar dat maakt 40, niet ?
Nee, tel op.
Achttien, twintig... - Dat is geen 40.
Ik neem opnieuw af.
Adriana, in verband met de vaststelling dat
niemand nog wil trouwen...
Ik zou vandaag opnieuw met je trouwen.
M’n schatje.
Heb je al 'n appartement ? - Nee.
In de prefectuur is er 'n slaapzaal, maar niemand wil er blijven.
Voor mij goed, ik hou niet van huizen.
Waarom 'n overplaatsing naar Sicilië ? Zij hebben 't beslist,
u zou mensen nodig hebben.
Je kon nee zeggen. - Ik weiger geen bevel.
Wat doe je ? Zet ze neer.
Wat zit erin ? - Boeken.
Boeken ? - Ja.
Je bent 'n rare. Wist je dat ?
Ik lees je dossier
en wat zie ik ?
Niets,
behalve 'n paar onregelmatigheden.
Warm bloed, zin om te slaan.
Wat zocht je bij de politie ?
Regels.
En wat deed je ermee ? Ik pas ze toe.
Echt waar ? - Ja.
Ik doe wat ze me zeggen
en bemoei me met mijn zaken. Dat is goed.
In Sicilië zijn zij die zich met hun zaken bezighouden, koningen.
Hij kreeg 'n kogel in 't gezicht. Wat ?
Hij heeft 'n gat in z'n hersenen.
Woon je in de buurt ?
Commissaris, we zijn klaar. - Moment.
Heb jij 't lijk gevonden ? - Ja.
Vanmorgen vroeg ? - Ja.
Wat deed jij hier zo vroeg ? M’n ezel laten grazen.
Vond jij of je ezel 't lijk ?
Ik.
Heb je hem aangeraakt ? - Nee.
Heel goed.
Woont hij in de buurt ? - Ja.
Dan ken je hem ?
Of niet ? - Nee.
Hoezo ? Hij woont toch in de buurt ? Zeg me de waarheid. Heb je hem herkend ?
Ken je hem ? - Ja.
Heel goed.
Was 't een brave man ? Ja.
Diegenen die hem kenden, wisten 't.
Waarom zeg jij dat 't een brave man was en de anderen dat hij boosaardig was ?
Wat weet ik daarvan ? Ik weet 't niet. U weet niets, niemand weet iets.
De ratten zullen hem opeten. Dat zijn ziel in vrede mag rusten.
Ja, ja, goed. Begrepen ?
Ik herinner de aanwezigen eraan
dat de rechtbank moet worden geëerbiedigd.
Wat 't vonnis ook zal zijn, ik duld geen commentaar.
De rechtbank,
gelet op de artikels 483 en 488 van het Wetboek van Strafvordering,
verklaart de beschuldigde schuldig en veroordeelt hem tot 5 jaar opsluiting,
en tot betaling van de kosten.
Stilte !
Als je 't gewoon wordt, zijn die kleuren zo slecht niet.
En de figuurtjes zijn schattig.
Bravo.
Mag ik je 'n vraag stellen ? - Ja.
Die piano...
Waarom speel je nooit ? Omdat...
ik niet genoeg talent heb en gezien je niet half getalenteerd kan zijn,
maar thuis ? Voor jezelf ? Voor mij ?
Wat is er ? - Ik speel niet meer.
Waarom ? - Ik speelde vals.
Heb ik niet gemerkt. - Maar ik wel.
Je speelt voor mij, dus is dat van geen tel.
Ga door met Ravel.
Ik hou van Ravel.
Vraag je haar nooit om te spelen ?
Nee.
Waarom niet ?
Omdat ik weet dat ze niet wil.
Onlangs deed ze 't. Ze deed 't om je te plezieren.
Dat was bijzonder. - Je begrijpt 't niet.
Je bent slim, maar er zijn zaken
die je niet snapt.
Vrouwen horen graag dat ze getalenteerd zijn, mooi,
dat zij 't allerbelangrijkste zijn.
Je moet haar zeggen:
”Giulia, speel voor mij. Speel voor ons allebei.”
Zoals ik deed met je moeder. Jullie maakten altijd ruzie.
Ruziemaken doet soms goed,
't houdt de pit erin.
De 26 beginselen
en 109 aanbevelingen van de UNO, twee jaar geleden goedgekeurd in Stockholm,
worden constant bespot in Italië.
Vooral door mensen zoals diegenen die nu terechtstaan
en voor wie ik de maximum voorziene straf eis. Ik eis dat ze worden
veroordeeld tot 't betalen van de kosten en van de herstelling die nodig was
na 't opzettelijk dumpen van industrieel afval in 'n waterloop,
en dit ten koste van de volksgezondheid en 't milieu.
Al 10 jaar wordt er jaarlijks 1.870 miljard $ besteed
aan militaire kosten.
50% zijn steekpenningen, zelfs in Italië. Wil je ze arresteren ?
Ik heb namen nodig.
En de staatsbedrijven. - Blaas je ?
Hun namen staan in alle kranten. Je moet de krant lezen.
Papa...
Kijk. Het antieke staafje.
Vork.
Zo moet je krab eten. Laat maar, Carlo.
Ik eet met 'n vork.
Ben je zeker dat we op de luchthaven geraken met zo'n rammelkast ?
Je bent verwaand. Neem 'n taxi.
Waarom ga je naar Cambridge met alles wat er hier te doen is ?
Ik kom terug.
Eerst deze master
en volgend jaar probeer ik 't examen bij de Bank van Italië.
Hij wil gouverneur worden
en de biljetten tekenen.
Op de gezondheid van de gouverneur. Op de gouverneur.
Zelfs al lijkt 't je dwaas,
als je wilt dat hij denkt te kunnen genezen,
moeten jullie er ook in geloven.
Hij weet niet dat wij 't weten. Dat maakt niets uit.
Je vader voelt dat aan. Hij voelt wie hem dierbaar is...
Ik ben dokter, ik geloof niet in mirakels. Vergeet dat je 't bent.
Ik weet 't, je wilt me helpen. Bedankt, maar zo is 't genoeg.
Excuseer. - Bedankt.
Ik denk dat dat 't mijne is.
't Spijt me. Mij ook, ik zei onzinnige dingen.
Word niet te dom in Engeland. En word jij 't niet hier.
Goeie reis.
Ik vertelde 't aan niemand,
zelfs niet aan Nicola.
Hij zou begonnen zijn over psychologie,
de levenslust, en al die onzin.
Ik zeg 't aan jou, omdat het zo is.
't Blijft tussen ons, ik wil geen medelijden.
Maar je moet me beloven dat je alle behandelingen, alle analyses doet
en dat je je laat verzorgen.
Alles...
Je zal geduld moeten hebben met Matteo.
Die jongen...
heb ik nooit begrepen.
Alles doet hem lijden.
En dan zijn er nog Francesca, mama.
En Nicola.
Nicola is sterk.
Die indruk geeft hij, maar hij is zoals de rest.
En 't belangrijkste nog, je moet aan jezelf denken.
Je moet lachen, blij zijn,
je amuseren.
Werkt je man ver ? We zien elkaar de laatste tijd niet meer.
't Gaat niet meer.
Is er 'n andere vrouw ? - Maar nee.
't Gaat niet meer omdat 't niet meer gaat. We gaan uit elkaar.
En je zegt me niets ?
't Spijt me. - Mij niet.
't Is beter zo.
Je vindt wel 'n andere.
Ben je op zoek naar 't mysterie ?
Praat je tegen mij ?
Je moet de ziel zoeken.
En hoe doe je dat ?
Je moet zoeken, binnenin kijken.
Palermo, zomer 1977
Kan jij naar binnen kijken ?
Ik wel.
Zie je dat kind ? Bekijk z'n hand.
Ze is zeker, ze eist.
Hij heeft 't insigne, de eerste van de klas.
Dat is mogelijk.
Zie je die oude vrouw ?
Twee ringen aan de ringvinger, weduwe, en ze is heel eenzaam.
Jij bent geen Siciliaan.
Hou je me voor de gek ?
Zag je “Stromboli”, met Bergman ?
Ja. Ik woon daar. Maar niet voor lang.
Ik volgde 'n bibliothecarisopleiding in Palermo. Ik verlaat 't eiland.
En dat ?
Dat is 'n professioneel toestel. Ken je er wat van ?
Ja, ook van bibliotheken.
Echt waar ? Als ik de wedstrijd win,
waar moet ik dan naartoe ?
In Palermo, dat weet ik niet.
In Rome, naar de Villa Celimontana, er is 'n oude, hele mooie bibliotheek.
Mag ik 't mysterie zoeken ? - Hou op.
Ik moet ervandoor.
Nu ? - Ja.
Hoe heet je ? - Nicola.
Mirella. - Aangenaam.
Wat is er ? - Er werd iemand
vermoord, je moet foto's maken.
Ik heb m’n toestel niet. - Ik nam 't mee.
Waar vond je het ?
Kijk hoe ik 't doe.
Zo is 't veel te gemakkelijk, kijk naar papa.
Ik deed me pijn.
Op dit uur moest Sara al slapen. Schreef de dokter dat voor ?
Papa is de dokter, hij beslist.
Wat is er ? - Ik ben moe.
Ik had ruzie met Stefania.
De winkel, 't is afgelopen. Ik ben 't discussiëren zat.
Vroeger deed je 't graag. - Vroeger.
Zo is 't beter, niet ? Je zal terug piano kunnen spelen.
Ik verkocht haar. Morgen wordt ze opgehaald.
Ben je gek geworden ? - Misschien.
Waar zat je tot nu ? Controleer je mij ?
Op 'n vergadering van 't collectief.
Iets op aan te merken ? - Ik raad ze je aan.
Wat bedoel je daarmee ?
Alles is verrot in dit land
en wij blijven erop kijken.
Hoorde je van die vermoorde man in Bologna ?
Ja. En wanneer doen wij hen wenen ?
Wanneer doen wij hen wenen ?
Doe dat ding af, 't is belachelijk.
Luister... - Laat me los.
Zelfs mij verdraag je niet meer ?
Jij ziet niets buiten je ziekenhuis, ik moet alles doen.
Die indruk heb ik niet.
Ik haat ruziemakende koppels.
Heren.
Als jullie zo'n kabaal maken,
kan Bobby niet slapen.
Je hebt gelijk, we gaan zwijgen.
”Beste Carlo, ik ben blij met je successen in Cambridge.
Hier gaat alles z'n gang.
't Is moeilijk te werken in instellingen als je ze geleidelijk aan wil veranderen.
Met Giulia gaat 't slecht.
Ze is agressief en vijandig geworden,
ontevreden over iets wat ik niet vat.
We slapen al zes maanden als broer en zus.”
Ik toon u de slaapzaal.
Ik wil weten wie deze inspecties organiseert.
't Ministerie van Volksgezondheid. En wie bent u ? 'n Advocaat, 'n rechter ?
Doe open. - 'n Psychiater.
Dit is de slaapzaal.
Zoals u ziet is alles netjes, precies, in orde.
En waar zijn de patiënten ? Op uitstap naar 't sanctuarium.
Ik ben aan hen gehecht.
Ik wil dat ze 't goed hebben, zich vermaken,
dat ze normaal zijn zoals iedereen.
Waar gaat u heen ? Dit is maar 'n kelderverdieping.
Wat is dit ? - Niets.
Doe die deur open. - Nee !
Maarschalk. Ik wil 'n huiszoekingsbevel.
Ik wil m’n advocaat spreken.
Heeft u iets gezien ? Er is niets te zien.
Alleen afval. Waar gaat u heen ?
Dat mag u niet. Er is hier niets. Maarschalk, doe maar.
Ik protesteer ! - Uit de weg.
Neem haar mee in de wagen en indien nodig boei je haar.
De deur.
Bel ziekenwagens. Maak ze los, bedek hen.
Giorgia.
We gaan de pull aantrekken. Wees lief.
Doe hem zelf aan, oké ? Hier.
We gaan 't anders doen, ik geef hem je en we draaien ons om.
Ik doe 't wel.
Bedankt.
Hoe gaat 't ?
Heb je vandaag gegeten ?
Wil je er één ?
Herinner je je de reis die we samen deden ?
't Dorp van Eerwaarde Vito ? Die keer dat we in de schuur sliepen ?
Herinner je je nog de match van Italië ?
Italië verloor en wij lachten...
Herinner je je Matteo nog ?
De sinaasappel.
Hij moet drinken, anders sterft hij.
Je hebt gelijk, ik vergeet dat steeds.
Sorry, ik raak je niet meer aan.
Maar ik wil dat je hier iedere dag komt
om de plant water te geven.
Belde u de rechter ? - Ja.
Wanneer ? - Twee uur geleden.
Is hij er nog niet ?
Rookt u in 't slachthuis ?
Doof haar. - Gooi ze weg.
We moeten gaan. - Mogen we hem wegnemen ?
Eerst moet de rechter komen. Altijd dezelfde vragen.
't Werk zit erop.
Jullie praten over werk bij 'n lijk !
Enzo, doe die mensen zwijgen.
Ze willen niet. - Doe ze toch maar zwijgen !
Breng die mensen weg.
'n Kind ? Zijn jullie gek geworden ? Buiten !
Bent u de vader ? Neem hem mee.
Hij stoort niet. - Neem hem mee !
Wie denkt u wel dat u bent ? Vanwaar die vrijheid ?
Is 't een mooi schouwspel ?
Er is 'n dode. Is dat cinema ?
Waar was je toen hij vermoord werd ?
Geen idee, ik was er niet.
Hij weet niets.
Niemand hoort iets, niemand ziet iets.
Hij ging vanzelf dood. Toon hem aan uw kinderen, zo leren ze 't.
Kom... - Raak m’n zoon niet aan.
Wat leer je je zoon ?
Raak m’n zoon niet aan !
Dit is buitengewoon verlof. Ik wil je hier in geen 2 weken zien.
Ga met vakantie, naar huis,
verdwijn.
Ik heb al problemen genoeg. Wat wil je doen ? Zwarte piet, de Verlosser ?
Maak dat je wegkomt.
En ? - Alles in orde.
Ben je overgeplaatst ? - Verlof.
Dat is de procedure, niet ? 't Had erger kunnen zijn.
Hier, vanmorgen toegekomen.
”Beste Matteo, ik schrijf je en heb geweldig nieuws.
Ik heb Giorgia teruggevonden. Ik denk dat ze veel geleden heeft.
Vreemd genoeg is 't alsof de tijd op haar geen vat heeft gehad.
't Weerzien was aangrijpend.
Ik dacht terug aan die zomer, toen mijn leven, 't jouwe
en dat van vele anderen is veranderd.
Als je de “wanordetroepen” een paar dagen zo zou laten
en ons kwam opzoeken ?”
”In april was er geen ongecontroleerde toename van opstanden,
maar 't gebeurde na 50 dagen strijd bij FIAT.
Er waren vele arbeiders bij betrokken, 't productieproces blokkeerde
en er was de organisatorische autonomie van de arbeiders die hoogtij vierde.”
Zo gaat 't niet. Te bureaucratisch.
We moeten wensen van noden onderscheiden.
De noden zijn 'n ernstige zaak, ze duwen je tot 't uiterste.
Zelfs tot de dood of de strijd, indien nodig. De nood aan communisme...
Excuseer. Je bent vroeger gestopt vandaag.
Ik ben vroeger gestopt.
Teken je ? - Ja.
We gaan wandelen. - Geweldig.
Gesloten ruimten zijn slecht voor kinderen en voor 't verstand van mensen.
”De nood aan communisme”...
Ik heb nood aan drinken, aan eten. Sara, als je die stommiteiten hoort...
Je mag niet vloeken. - Toch wel.
Als iemand je beliegt op school, wat zeg je ?
Onnozelaar. - Heel goed.
Nu gaan we wandelen. Komaan.
Tot ziens. 't Is koud.
We doen 'n mantel aan. Komaan.
We gaan heel veel lucht scheppen.
Luister... Ik moet dat probleem oplossen.
Luigi Pezzuco. - In de zaal.
Ik had geluk met m’n ongeluk.
Twee millimeter verder en ik kon m’n armen niet meer gebruiken.
Uiteindelijk lukt alles.
Bijna alles.
Ik heb zelfs 'n vrouw ontmoet, ze heet Patrizia.
Ik zal ze je tonen.
Ik heb 'n foto genomen
op 'n feestje.
Ik heb hem. Hier.
Ze is mooi.
Gefeliciteerd. - Natuurlijk is ze mooi.
In september gaan we trouwen
en we willen veel kinderen.
Wil je weten hoe we 't doen ? Heel rustig, met heel veel geduld.
Dat is ook goed.
Dat zegt zij. - Natuurlijk.
Nu zie je me zo...
Ik heb Patrizia, maar 't was onmogelijk geweest zonder je moeder.
M’n moeder ?
Weet je hoeveel schriften ik zo heb ?
Zonder je moeder had ik deze hand nooit meer
kunnen gebruiken.
Kwam ze je al die jaren bezoeken ?
Eén namiddag per week, zonder er één te missen.
Wist je dat niet ? - Tuurlijk wel.
Niet alleen m’n hand werkte weer.
Ook m’n hersenen. Nooit tevoren las ik gedichten.
Luister...
”En jij de eer van de tranen, Hector, waar gezegend en beweend was
't bloed voor 't Vaderland vergoten...” Wat heb ik hier geschreven ?
”Zolang de zon zal fonkelen
over 't ongeluk van de mensen.”
Dokter Carati ?
Wat 'n verrassing.
Hoe gaat 't ? - Goed.
De baard ? - Sara zegt dat hij prikt.
Dus schoor ik hem af.
In verband met Sara, dit is voor haar. Wat is 't ?
'n Pop, dan kan jij er ook mee spelen. Tof.
Kwam je via Rome ? Ja, maar ik ging niet naar huis.
De schilderijen ? - Van m’n patiënten.
We plannen 'n tentoonstelling.
Wist jij dat mama Luigi al die jaren geholpen heeft ?
M’n collega die verlamd is. Ja.
Wie is dat ? M’n leermeester, Franco Basaglia.
Hij die de zotten wil vrijlaten.
Hij denkt dat de zieken geen gevangenen zijn maar mensen,
dat de geestesziekte
geen fout is om voor te boeten. Vreemd, hè ?
Hoe is 't met papa ? Je moest hem eens bezoeken.
Ik zal gaan.
't Is voorzien, van zodra ik hier klaar ben.
We gaan naar Giorgia.
Hoe stelt ze 't ? Beter. Je zal zien.
Als ze nog verbetert, mag ze vertrekken.
We proberen hen zo snel mogelijk te laten gaan.
We vinden logies voor hen.
Wat hebben ze ?
Vroegere dokters verklaarden hen allemaal schizofreen,
maar dat wil niets zeggen.
Ja, ze hebben 'n gespleten persoonlijkheid. Die hebben we allemaal, niet ?
Ben jij enkel politieagent en ik dokter ?
De waarheid is dat we niets begrijpen.
We weten alleen dat ze de ziekte van de inrichting hebben.
En hoe verzorgen jullie ze ? We openen afdelingen.
Ik wacht op jou in m’n kantoor. Zo, helemaal alleen...
Wat zeg ik haar ? Misschien wil zij jou iets zeggen.
Dag, Giorgia.
Ik ben blij je terug te zien.
Alles oké ?
Je hebt gelijk. Wat 'n domme vraag.
Wat wil dat zeggen ?
Nicola zei me dat je mag weggaan. Wil je in de stad 'n ijsje eten ?
We zoeken 'n jukebox, voor wat muziek.
Je hield van muziek.
Hij zei me dat je leest,
dat je van boeken houdt.
Wat lees je ?
Welke woorden onthoud je ?
Je hoort niet.
't Geluid, de lucht, de aandacht, niets,
er gebeurt niets.
Je behoort tot de afwezige abonnees.
Alsof ik dat niet wist.
Herinner je je die zomer nog ?
Hoe was jij ?
Hoe was ik ?
Gek... Matteo.
Denk je dat ze zal genezen ? Ja, je zal wel zien.
Ik dacht terug aan 't station, weet je nog ?
Ja, en dan ?
We luisterden naar 'n plaat in de jukebox,
ze draaide zich om en keek me aan.
Volgens mij was je verliefd op haar. Nee, dat was jij.
We waren 't allebei.
Welke plaat was 't ? - “A qui”, Fausto Leali.
Je vader...
Kan je wat trager rijden ?
Trager, er is geen haast bij.
Wil jij rijden ?
Ik vroeg je alleen... Zo rijd ik.
Ik vroeg trager, verdomme.
Alsjeblieft. - Ik ben bang, met de kleine.
Heb je 't gehoord ?
Mag ik weten waarom je haar niet antwoordt ?
Waarom antwoord je haar niet ? Zo rijd ik, als dat je niet aanstaat...
Nee, stop die klotewagen ! Stoppen !
Stop de wagen. Ga aan de kant of ik klop erop !
Kalm, ik stop zodra ik kan.
Wat bezielt je ?
Draai je om !
Bedankt voor 't komen.
En hoe gaat 't met je moeder ? Ze is ingestort.
Dag, ik ben Francesca.
De politie heeft tegenwoordig geen tijd.
Hij zei dat hij ging komen. Maak je geen zorgen, hij komt.
Waarom kom je niet met mij naar Milaan ? Francesca kan zich alleen behelpen.
't Is niet voor haar, ik blijf voor 't werk.
Ik weet dat de school zonder jou achteruitgaat, maar denk aan jezelf.
't Is aan mezelf dat ik denk, 't werk helpt me.
Wil je koffie ? - Ik zal zetten.
Ik doe 't wel.
Wilt u koffie ? - Ja, graag.
Ik wil koffie zetten.
Waar is de grote koffiekan ?
In de kast.
De andere, de rechtse.
Nicola zegt dat je binnen 10 jaar
Minister van Financiën zal zijn. Is dat zo ? Heeft hij dat gezegd ?
't Is nog maar net één jaar
dat ik bij de Bank van Italië werk
en de carrière van minister is anders.
Hoe bedoel je ?
Minister van Financiën is 'n politieke benoeming.
Wij zijn technici.
Je bent bescheiden. Nicola zegt dat je slimmer bent dan hem.
Daarmee is alles gezegd, gezien z'n naam.
Nicola is gekker dan z'n patiënten.
Dat is waar.
Je bent echt onhandig.
Wat doe jij ?
Ik haalde m’n middelbaar diploma en begin dit jaar aan de unief.
Ik wil me inschrijven voor letterkunde
en archeologie.
Ik wil de wereld zien. Dat is goed.
Ik liep op school halvefondwedstrijden,
ik ben 'n uitstekende kok en leer viool.
Is dat alles ? Eén ding tegelijk doen, verveelt me.
Nu zet je alleen koffie, dus je verveelt je. Nee, ik zet koffie,
maak gebakjes met Sara
en ik praat met 't studiebureau van de Bank van Italië.
Niet slecht, hè ?
Tante, kom. - Ik kom.
Kijk eens wat ik gemaakt heb.
Je bent 'n kei.
Dames. - Zal ik 't deeg herwerken ?
Mag ik 'n koekje ? - Ga weg.
Dat is goed, stuur hem weg. Francesca weet kinderen aan te pakken.
Ik niet,
ik kan 't niet.
Er bestaat niet één manier om moeder te zijn, iedere vrouw heeft de hare.
Ik was geen goede moeder voor Matteo,
tenminste niet diegene die hij wou.
Je was 'n uitzonderlijke moeder, dat zie ik bij Nicola.
Excuseer.
Ik ga melk halen. Er is nog.
We zijn talrijk. 't Zal niet genoeg zijn.
Ik ga melk halen.
Ik deed 't al. Is er 'n manier om hier weg te geraken ?
Sorry.
Sorry, schat, het spijt me.
Je bent te laat. - Sorry,
ik had 'n probleem.
Op 'n afspraak mag je niet te laat komen, 't is gevaarlijk.
Tegenwoordig is iemand die wacht met 'n koffer verdacht.
Heb je de sleutels ? - Ze zitten erin.
Met 't geld, de papieren en 't pistool.
Kan je ermee om ? - Nee.
Dat leer je wel.
Laat me door.
Heb je aan je dochter gedacht ?
Laat me door.
Ik vraag je maar één ding: waarom ?
Laat me door.
De politie van Turijn verspreidde 5 robotfoto's,
drie mannen en twee vrouwen, die de schuilplaats van de Rode Brigades,
10 dagen geleden ontdekt in Turijn, bezoeken.
Eén heeft geweigerd met de magistraten te spreken.
In 't bevel tot medebrenging werden de beklaagden beschuldigd
van poging tot ondermijning van de grondregels van de maatschappij,
van 't vernietigen van de democratie en haar instellingen.
Geef me nog 'n stukje.
Geef me nog 'n stukje... gazel.
Ja, m’n leeuwtje, papa de jager brengt 't je direct.
...gewelddaden en ontvoeringen...
Ik wil er niet meer naartoe.
Ik wil niet meer schermen. Hoezo ?
Jij hebt 't me gevraagd, dus gaan we.
Waar is mama ? Ik zei 't je al, ze is weg.
Sorry.
Ik was fout.
Komaan, alsjeblieft.
Laten we vrede sluiten.
Schermhouding aannemen, groet. Eén, twee, drie, vier,
vijf, zes, beneden. En garde.
Eén stap voorwaarts, één naar achter... uitval.
En garde.
Eén stap voorwaarts, één naar achter...
Vandaag zijn jullie slordig. We herbeginnen.
Schermhouding aannemen. Kijk naar hier.
Eerste positie, groet...
Beneden. En garde.
lente 1980
Jij, Tommaso...
Carlo.
Carlo Tommasi, niet Tommasi Carlo. Excuseer.
Carlo Carati, neemt u... Carlo Tommasi, Francesca Carati.
Er is ook 'n meneer Carati. Dat ben ik.
Ik ben Nicola Carati,
de broer van de bruid.
U bent... excuseer.
U bent de broer van de bruid. Gefeliciteerd. Dan moet u wisselen
met de dame met de kam.
Maar ik ben de getuige van de bruidegom, Carlo Tommasi is m’n vriend.
U bent de getuige van de bruidegom, maar... zuster... broer...
Dat is toeval.
't Is niet onwettig.
We beginnen opnieuw.
Neemt u, Carlo Tommasi,
tot echtgenote,
Francesca hier aanwezig...
Carati ?
Ja.
Zo ver zijn we al.
Neemt u, Francesca Carati, tot wettige echtgenoot,
Carlo Tommasi hier aanwezig ? Ja.
U mag de ringen uitwisselen.
Opgepast. Sorry, dit is m’n eerste huwelijk.
Voor mij ook.
Je moet m’n vriendinnen ontmoeten. Ik neem hem voor vijf minuten mee.
Kom. - Mijn excuses.
Niemand gelooft dat je blauwe ogen hebt. Alweer dat verhaal ?
M’n broer, Matteo.
Carlotta.
Teresa.
Wat vind je hiervan ?
Mijn nicht, Sara. Geef oompje 'n kus.
Mooi huwelijk, niet ?
En wanneer ga jij trouwen ? Wie wil mij hebben ?
Je bent 'n buitengewone partij.
Afdeling speciaal koetswerk, werkende elite.
Ik was 'n buitengewone partij.
Wat wil je zeggen ?
Dat ik dit heb ontvangen.
Ontsloegen ze je ? - Technisch werkloos.
Ze stuurden er 23.000 weg. Kunnen we niets doen ?
Staken diende tot niets.
Je zei me dat je 't had opgelost.
Ik wou op 't huwelijk niet de griener uithangen.
Lees.
Wat denk je ervan ? Bestudeer je zoiets bij de Bank van Italië ?
Min of meer.
En dan ?
FIAT heeft 7000 miljard schulden.
Veel KMO's doen 't nog slechter.
Ze produceren niet voldoende en
ze kunnen niet concurreren op wereldvlak.
En dan ? - De arbeiders treft geen schuld.
Dat is zijn mening. Hij is geen orakel.
Niet de mijne. - Luister er niet naar.
Er zijn vakbonden.
Ze staan machteloos.
De mensen zijn bang. Zeg iets.
Ze ontslaan hem zoals in de vorige eeuw. Moet ik jullie beliegen ?
Ze reorganiseren 't industrieel stelsel.
De industrie wil zich moderniseren en verlaagt de kosten om te concurreren.
Kan ons wat schelen. - Ik weet 't.
Moeten wij onbekwamen betalen ?
We geven er niet om dat 't systeem knapt.
Alsjeblieft.
Als je iets wil stukmaken, moet je 't vervangen door iets anders.
Heb je voorstellen ? - Ik ?
Jullie zijn de knappe koppen. Geen ruzie maken.
Komaan.
Vandaag is 't feest, stop ermee.
Wij, arbeiders, doen de zwanenzang. Weldra denkt niemand nog aan ons.
Maak je geen zorgen.
Ze krijgen me niet, ik blijf niet janken.
Ik vind wel ander werk,
zo niet vind ik er een uit. Ik zal kranen herstellen,
tv's, verwarmingsinstallaties... Ze propten ons huis vol toestellen.
Ze gaan stuk en moeten hersteld worden.
En ik zal ze herstellen. Dat is 'n uitgemaakte zaak.
In 't ergste geval trek ik bij hem in,
ik zet 'n hoed op zoals Napoleon en vooruit met de schuit !
Ik wil dansen.
Komaan.
Komaan, slappelingen.
Vooruit.
Kent u “Anatomie” ? - Wat is dat ?
”Amado mio”.
Mevrouw Tommasi, mag ik deze dans van u ?
Rustig aan met m’n moeder.